«Δε συμφωνώ ούτε με μια λέξη απ’ όσα λες, αλλά θα υπερασπίζω και με το τίμημα της ζωής μου ακόμη,
το δικαίωμά σου ελεύθερα να λες όσα πρεσβεύεις».
Francois- Marie Arouet (Voltaire)
Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και της κοινωνίας της πληροφορίας, όπου ο πλανήτης μας έχει καταστεί ένα «μικρό χωριό» με την ταχύτητα μετάδοσης των πληροφοριών και ειδήσεων, το νέο Δ.Σ. της Ένωσής μας έκρινε επιβεβλημένη τη συμμετοχή μας στον παγκόσμιο ιστό, με τη δημιουργία μιας αναβαθμισμένης ιστοσελίδας, η οποία εκτός της άμεσης ενημέρωσης που θα παρέχει για τις δραστηριότητες της Ένωσης, θα αποτελέσει και έναν ανοιχτό δίαυλο αμφίδρομης επικοινωνίας, δημοκρατικού και γόνιμου διαλόγου και κατάθεσης απόψεων και προβληματισμών για τα αστυνομικά και κοινωνικά δρώμενα, οι οποίες δε θα απηχούν απαραιτήτως τις θέσεις της Ένωσης.
Σας καλωσορίζουμε λοιπόν και προσβλέπουμε στην ενεργή συμμετοχή σας, την οποία θεωρούμε καθοριστική για την επιτυχία του εγχειρήματος.
   
   
 
   

Επισκέπτες  

Σήμερα 3

Εχθές 12

Εβδομάδα 15

Μήνας 199

Σύνολο 38033

Currently are 24 guests and no members online

   

Πρωτοσέλιδα  


   

Το περιοδικό μας  

Pages from Poaxia pdf 48o

   

Ο καιρός  

   
   

vrantzasΚυρίες και κύριοι, θα είμαι σύντομος και περιεκτικός προσπαθώντας να αποφύγω την ξύλινη γλώσσα και να αναπτύξω με σαφήνεια τα προβλήματα που απασχολούν το Σώμα που υπηρετούμε.

 Η Ένωσή μας επιθυμεί να είναι και είναι μία δύναμη ευθύνης, μία φωνή υπευθυνότητας και λογικής, χωρίς λαϊκισμούς και μαξιμαλιστικές κορώνες που δεν συμβαδίζουν σε καμία περίπτωση με την σημερινή πολύ δύσκολη συγκυρία που ζούμε όλοι μας. Τα τελευταία επτά χρόνια βιώνουμε την χρεοκοπία της χώρας και της εξ' αυτής προερχόμενες δυσμενείς συνέπειες σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Επαγγελματικά- κοινωνικά- οικογενειακά και γενικότερα σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας μας. Ως εκ τούτου και ο χώρος όπου δρούμε επαγγελματικά ήταν αδύνατο να μην επηρεαστεί δυσμενώς και αρνητικά. Οι μεγάλες οικονομικές περικοπές επηρέασαν όλους τους τομείς. Το ανθρώπινο δυναμικό με τις μεγάλες μισθολογικές περικοπές, αλλά και την υλικοτεχνική υποδομή της υπηρεσίας (αυτοκίνητα- τεχνικά μέσα- κτιριολογικές εγκαταστάσεις). Παρ' όλες τις προαναφερόμενες αντίξοες συνθήκες, το ανθρώπινο δυναμικό μας, δίνοντας παραπάνω από τις δυνάμεις του, ανταποκρίθηκε πλήρως σε ένα περιβάλλον "κινούμενης άμμου", πρωτόγνωρο για όλη την κοινωνία, η οποία προσπαθούσε και προσπαθεί να αντιμετωπίσει τις φοβερές συνέπειες της χρεοκοπίας. Οι εργαζόμενοι στην ΕΛ.ΑΣ. σε καμία περίπτωση δεν επιζητούμε να αποφύγουμε των βαρών που μας αναλογούν από την επικρατούσα κατάσταση στη χώρα. Αναλάβαμε, όπως όλος ο λαός τα βάρη που προέκυψαν από την χρεοκοπία. Δεν είμαστε όμως διατιθειμένοι να σηκώσουμε βάρη καταφανώς άδικα και πέραν των οικονομικών δυνατοτήτων μας πλέον.

Δυστυχώς όμως η πραγματικότητα εξελίσσεται πολύ δυσάρεστα για τους εργαζόμενους στα σώματα ασφαλείας και νέα βάρη ετοιμάζονται να φορτωθούν στις πλάτες μας. Πριν όμως απαριθμήσω τα δυσάρεστα γεγονότα θέλω να ξεκινήσω από κάποιες θετικές πινελιές, λίγες βεβαίως, και αυτές ήταν η αναμόρφωση του κώδικα μεταθέσεων, η κατάργηση του προνομίου της κατ’ εξαίρεσης μετάθεσης στον τόπο συμφερόντων τους, των υπηρετούντων στην Δ/νση Εσωτερικών Υποθέσεων και η τροποποίηση του κανονισμού αδειών σε θετική κατεύθυνση ως προς τις άδειες μητρότητας, θανάτου κτλ.. Εδώ όμως τελειώνουν τα ευχάριστα και αρχίζουν τα δυσάρεστα. Η αναδιάταξη – αναδιάρθρωση των Αστυνομικών Υπηρεσιών που πολυδιαφημίστηκε,  εξελίχθηκε και ολοκληρώθηκε κατά τα ειοθώτα στη χώρα μας, δηλαδή μόλις η προσπάθεια συνάντησε αντιδράσεις τοπικών, πολιτικών παραγόντων και άλλων παρεμβάσεων προερχομένων εντός και εκτός του Σώματος, που θα ξεβολεύονταν από μία πραγματική μεταρρύθμιση, η πολιτική ηγεσία δυστυχώς δεν ολοκλήρωσε το «μικρό βήμα για να πραγματοποιήσει μία μεγάλη πορεία» κατά την κινέζικη ρήση και το αποτέλεσμα χαρακτηρίζεται ως απλό μερεμέτι και όχι ριζική αναδόμηση. Ο εν πολλοίς γερασμένος και γραφειοκρατικός οργανισμός της Αστυνομίας χρειάζεται δομική μεταρρύθμιση, η οποία θα συγκρούεται με χρόνιες παθογένειες και πελατειακές λογικές και θα έχει ως στόχο να βγάλει όσο το δυνατόν περισσότερους αστυνομικούς στο δρόμο, με κατεύθυνση και προσανατολισμό την καταπολέμηση της εγκληματικότητας που απασχολεί την καθημερινότητα του πολίτη και τον κάνει να αισθάνεται ανασφαλή ακόμα και μέσα στο ίδιο του το σπίτι (όπως κλοπές, διαρρήξεις, ληστείες, εισβολές σε σπίτια κτλ.). Σε μία τέτοια μεταρρύθμιση η Ένωσή μας θα είναι αρωγός και συμπαραστάτης χωρίς λαϊκισμούς και «χαϊδέματα αυτιών» συναδέλφων. Σε κάθε περίπτωση όμως, όσο επιτυχής και αν αποδειχθεί μία αναδιάρθρωση- αναδιάταξη των υπηρεσιών, εάν δεν αναλάβουμε και εμείς ως διοικούντες το μέρος των ευθυνών που μας αναλογεί για την εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία των υπηρεσιών, τα αποτελέσματα που θα προκύψουν θα είναι πενιχρά. Και αναφέρομαι στην εφαρμογή των αρχών του σύγχρονου μάνατζμεντ, που πρέπει να διέπουν την λειτουργία των υπηρεσιών, την τήρηση του κανονισμού εργασίας, το ενδιαφέρον και την συμπαράσταση στα προβλήματα του προσωπικού, αλλά και την ανάληψη του λελογισμένου ρίσκου και τον τερματισμό της ευθυνοφοβίας που σε πολλές περιπτώσεις διακρίνει εμάς τους διοικούντες αξιωματικούς. Δεν είναι δυνατόν να συνεχίζεται η κατασπατάληση ανθρώπινου δυναμικού στη λογική " βάλε στα μέτρα όσο μπορείς περισσότερους αστυνομικούς μη γίνει κάτι και μας ζητάνε ευθύνες", ή να διατίθεται υπερβολικός αριθμός αστυνομικών στη φρούρηση στόχων και ιδιαίτερα ομάδων ΔΙ.ΑΣ, Ο.Π.Κ.Ε. και γενικότερα δυνάμεων της ‘Αμεσης Δράσης, που η κύρια αποστολή τους είναι η πρόληψη και η καταστολή της εγκληματικότητας. Η ορθολογικότερη διαχείριση του αστυνομικού προσωπικού μόνο σε αυτούς τους τομείς, θα εξοικονομούσε, κατά την άποψή μου, δύναμη της τάξης τουλάχιστον του 25%-30%, η οποία και θα απασχολούνταν στα κύρια καθήκοντά της, που είναι η καταπολέμηση της εγκληματικότητας, κυρίως αυτής που απασχολεί τον πολίτη στη καθημερινότητα του. Επίσης και οι ίδιοι οι διοικητές των υπηρεσιών διατίθενται κατ’ επανάληψη σε μέτρα τάξης και ασφαλείας, πολλές φορές και παραπάνω από τις μισές ημέρες του μήνα, με αποτέλεσμα να είναι μόνο τύποις διοικητές και όχι κατ’ ουσίαν. Ένα διαχρονικό πρόβλημα που δεν επιλύεται, καθόσον επικρατεί η προαναφερόμενη ανορθολογική αντίληψη διάθεσης του αστυνομικού προσωπικού σε μέτρα τάξης και ασφαλείας.

Ως προς τα μισθολογικά μας, αντιλαμβανόμενοι πλήρως την τραγική κατάσταση που βρίσκεται η χώρα, απαίτησή μας είναι η αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες να λένε την αλήθεια και να μην μας εμπαίζουν και να μας κοροϊδεύουν. Η σημερινή κυβέρνηση τόσο ως αντιπολίτευση, όσο και ως κυβέρνηση είχε δεσμευτεί ρητά ότι θα εφαρμόσει την απόφαση του ΣτΕ περί αποκατάστασης των μισθών μας στα επίπεδα του Ιουλίου του 2012. Επίσης είχε δεσμευτεί επανειλημμένως σε ανώτατο κυβερνητικό επίπεδο, ότι θα βρεθούν ισοδύναμα και δεν θα παγώσουν οι μισθολογικές προαγωγές. Αντ’ αυτών: η απόφαση του ΣτΕ μπήκε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, από 01/01/2017 πάγωσαν οι μισθολογικές προαγωγές και οι ωριμάνσεις χρόνου και τα ισοδύναμα για ακόμα μία φορά  έγιναν το πιο σύντομο ανέκδοτο. Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά έρχεται και το νέο μισθολόγιο, όπου με το τρίτο μνημόνιο προβλέπονται και νέες μειώσεις των μισθών μας, οι οποίες σύμφωνα με δηλώσεις κυβερνητικών αξιωματούχων, γιατί εμείς δεν έχουμε καμία επίσημη ενημέρωση, θα βαφτιστούν προσωπικές διαφορές και θα τις παραπέμψουν στο «κακό» ΔΝΤ και στον «κακό» Σόιμπλε για να τις πετσοκόψει, με το γνωστό επιχείρημα «εμείς δεν ευθυνόμαστε, ευθύνονται οι κακοί οι ξένοι». Επίσης πριν καν εφαρμοστεί το νέο μισθολόγιο έχουν μειωθεί οι μισθοί μας με την αλλαγή των φορολογικών κλιμακίων και την αύξηση της φορολογίας εισοδήματος από 01/01/2017, όπως όλοι θα έχετε διαπιστώσει με τις αποδοχές που εισπράξαμε τους πρώτους μήνες του νέου έτους.

koino

Στα ασφαλιστικά – συνταξιοδοτικά θέματα τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα και δυστυχώς νομοθετημένα από τον Μάιο του 2016. Ο λεγόμενος νόμος «Κατρούγκαλου» πετσοκόβει στην κυριολεξία τις νέες συντάξεις μεσοσταθμικά περίπου 25%-30% , μετατρέποντάς τες πλέον σε επιδόματα φτώχειας. Και βέβαια για τους παλιούς συνταξιούχους με το «τρικ» της προσωπικής διαφοράς, τους παραπέμπει και αυτούς στους «κακούς ξένους» για τα παραιτέρω. Όλοι καταλαβαίνουμε ποια θα είναι τα περαιτέρω, αφού ήδη στις διαπραγματεύσεις που γίνονται, ζητείται το «τσεκούρι» στην προσωπική διαφορά να πέσει από 01/01/2019. Για εμάς δε τους αξιωματικούς το ασφαλιστικό σε συνδυασμό με το υπάρχον αναξιόπιστο και ανορθολογικό σύστημα κρίσεων- προαγωγών, οδηγεί σε αναγκαστικές αποστρατείες, οι οποίες στην κυριολεξία είναι «μισές απολύσεις». Γιατί τί άλλο είναι εκτός από απόλυση όταν συνάδελφος 50 ετών, με 32 χρόνια υπηρεσίας, με 3 παιδιά σε λύκειο και πανεπιστήμιο και μη εργαζόμενη σύζυγο, βρίσκεται ξαφνικά με το ¼ του μισθού του, δηλαδή με 500 ευρώ προσωρινή σύνταξη για τουλάχιστον δύο χρόνια μέχρι να εκδοθεί η νέα σύνταξη με τα νέα δεδομένα του νόμου, που δεν θα υπερβαίνει συνολικά τα 1000 ευρώ. Δυστυχώς το αναχρονιστικό διάταγμα των κρίσεων προαγωγών εξακολουθεί να ισχύει, αποστρατεύοντας συναδέλφους 50 ετών με 30 και 32 χρόνια Υπηρεσίας, ακόμα και «τσιμπητούς» κατά την ορολογία μας, ενώ βέβαια σε καμία περίπτωση δεν εξασφαλίζει τις αξιοκρατικές επιλογές προαγωγών.

          Κυρίες και κύριοι δεν ζούμε σε ένα παράλληλο σύμπαν, γνωρίζουμε ποια είναι η σκληρή πραγματικότητα που βιώνει η χώρα, γνωρίζουμε αν θέλετε ακόμα και τις ευθύνες που αναλογούν στο συνδικαλιστικό κίνημα γενικότερα, για αυτήν την πραγματικότητα. Γνωρίζουμε επίσης ότι τα τελευταία επτά χρόνια το καράβι της χώρας θαλασσοδέρνεται εν μέσω του ωκεανού  με ανέμους δέκα μποφόρ. Δεν ζητάμε να έρθουν τα «ελικόπτερα» και να σώσουν τους εργαζόμενους των Σ.Α. και οι άλλοι να πάνε να πνιγούνε. Ζητάμε να μας δοθεί η θέση που μας αξίζει εντός του καραβιού και να αναγνωρισθούν από την πολιτεία οι προσφερόμενες υπηρεσίες μας για να μπορέσουμε όλοι μαζί να σώσουμε το καράβι και κατ' επέκταση και τους εαυτούς μας. Κυρίως όμως απαιτούμε από τους υπεύθυνους κυβερνητικούς και πολιτικούς παράγοντες να λένε την αλήθεια και να μην μας εμπαίζουν και μας εξαπατούν, υποτιμώντας την νοημοσύνη μας. 

   
© Ένωση Αξιωματικών Ελληνικής Αστυνομίας Αττικής